หายหน้าหายตานะไพ
หึหึ
เราก็แค่อยากวางตัวให้ห่างๆกับคอมพิวเตอร์และโทรศัพท์บ้าง
ไม่อยากเอาตัว สมอง และหัวใจ ติดกับโลกไซเบอร์มากไป
พอเอาเข้าจริงๆ เรามีเรื่องที่อยากเขียนถึงมากมาย
งานหนังสือ พี่นิ้วกลม แซนดี้ แก้ว ชะปุ้ย
ไปวังหลัง กะหมูหวาน ส้ม และเอม
งานเลี้ยงเอ็ม
วันรวมญาติ
บลา บลา บลา
------------------------------------------------------
งานหนังสือนะ เราไปสองครั้ง
ครั้งแรกไปกะอ้น กะพิด
ไม่อยากจะเชื่อเลย ย ย ย ย
เราเจอเพื่อนสมัยประถม ประถมนะ นานมากแล้ว ไม่เจอกันมาตั้งแต่จบป.6ตอนนี้เราจะขึ้นปีสองแล้ว รวมๆก็เกือบ8ปีที่ไม่ได้เจอกัน โว้วว
ชะปุ้ยย ย ย ย
มันเป็นอะไรที่ ไม่น่าเชื่อ ฮ่าๆๆ
เราดีใจมากเลยที่ได้เจอชะปุ้ยอะ บังเอิญเนอะ
*ชะปุ้ย ขอบคุนสำหรับคำอวยพรนะ ฮ่าๆ แต่มันคงยาก*
รู้สึกดีจัง
เรากะอ้น หมดที่อะบุ๊คเฉลี่ยคนละ800
พี่คนที่รับหนังสือไป(พี่จริง)ต้องเอาคางยันตั้งหนังสือไว้ไม่ให้ล้ม(น่ารักมากก)
เรารอหนังสือของพี่นิ้วกลมแวะไปตั้งหลายรอบก็ยังไม่มี
จนรอบสุดท้ายที่ไปคนเยอะมาก เราคิดว่า กว่าจะผ่าคนไปได้เพื่อไปถามแค่ว่า
"หนังสือของพี่นิ้วกลมมายังคะ"แล้วถ้ายังไม่มานี่โคดจะเซ็ง
อ้นบอกตะโกนถามเลยดิ หึ อย่าท้านะ
"พี่ค้าาาา หนังสือเล่มใหม่ของนิ้วกลมมายังค้าาาาาา"
น่าน อย่าท้า ไพเอาจริง
ได้ผลนะ "ยังค้าบบบบ"
"ขอบคุนค่าา"
แถวนั้นก็มีคนอยู่(เยอะ) อ่า ขอโทษที่เสียมารยาทจริงๆค่ะ
แอบเห็นนะคะว่าขำ (ฮ่าๆๆ)
กว่าจะรู้ตัวก็ตะโกนออกไปแล้ว ฮ่าๆ
ยังจะหันไปแก้เขินกะอ้นอีก "ยังไม่มาแหละแก แหะๆ"
คือเราเห็นว่าพี่คนที่เราถามอะ เค้าว่างอยู่พอดี
พอดีพี่เค้าหน้าเหมือนเพื่อนที่ม.ด้วยแหละ เลยคิดว่า ถามพี่คนนี้แหละ
รู้สึกเหตุผลจะไม่เกี่ยวนะ ฮ่าๆ
ว่างก็ไปวาดรุปเล่นน~
แล้วก็ไปถ่ายรุปเล่นในสวนเบญจกิติกับอ้นกะพิด และเพื่อนพิด เอ่อ มิ้นมั้ง
ไปกะอ้นนี่ดีอย่าง เราได้รุปเยอะเลย ฮ่าๆๆ
โคดเจ๋ง รุ้งๆๆ
จบๆเรื่องนี้
ครั้งต่อมาไปกะแก้วและแซนดี้ ไปวันสุดท้าย
ดีใจ คิดถึง เสียดายตัวเล็กมาไม่ได้
เราพุ่งไปที่อะบุ๊ค เฮ ตรงเข้าไปเล้ย ลุยย‼
เจอพี่คนเดิม (พี่จริงกับพี่ณี)
เราดีใจนะ เรารู้สึกว่าชอบพี่ๆในบู้ทอะเดมาก
พี่จริงก็ทักว่า อ้าว มาอีกแล้ว
เราก็อ้าว จำได้ด้วย ดีใจจัง
พี่ณีก็ยิ้มแล้วก็พูดอะไรงึมงัมๆไม่รู้อะ (พี่ณีเท่จัง อยากเหมือนพี่อ่ะค่ะ>.<)
เราก็บอกว่าเรามาตามหนังสือของพี่นิ้วกลมเล่มเดียว แล้วก็เลยซื้อซะเลยย
แซนดี้ก็ซื้อเหมือนกัน เราเปนคนดึงแซนดี้เข้ามาในวังวนนี้เองฮ่าๆ
แล้วเราก็อ้อมมาดูหนังสือลดราคาอีกด้านนึง กำลังจะไปแล้วล่ะ
เราก็สะดุดตากับใครบางคน
กระซิบกะแซนดี้"แซนๆ นั่นใช่พี่นิ้วกลมป่าววะ"
"เฮ้ย ไม่รุว่ะ ตัวจริงเค้าต้องอยู่ เซี่ยงไฮ้ไม่ใช่หรอ"
"เฮ้ยแต่เราว่าใช่นะ"
ระหว่างที่พูดกันอยู่ ต่างคนต่างหยิบหนังสือของพี่นิ้วกลมที่เพิ่งซื้อออกมา 55
"แก้วๆ จับดิ เต้นแรงป่ะ"
ให้แก้วเอามือทาบตรงหัวใจอะ มันเต้นแรงมาก จริงๆ
(อิไพเว่อออ) เฮ้ย มันจริงๆนะ เราตื่นเต้นมาก
"เอ่อ พี่ใช่พี่เอ๋ ..พี่นิ้วกลมป่ะคะ"
"เฮ้ยชื่อจริง พี่เค้าชื่อเอ๋หรอวะ" "ไพแม่งแฟนพันธุ์แท้ว่ะ"
แซนและแก้วเถียงกันอยู่ข้างหลัง
"ใช่ครับ"(กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด)
"น้องชื่ออะไรครับ "
"ไพค่ะ ไม้มลาย พ.พาน"
แล้วพี่เค้าก็จ้องหน้าเราสลับกับหนังสือ ตอนนั้นเรายังไม่รุว่าพี่เค้าเขียนอะไรมัวแต่จ้องตาพี่เค้าว่ะ 55+
(พี่ช่างเปล่งประกาย 55)
พี่เค้าวาดรูปเรา แล้วก็เขียนอย่างที่เห็นล่ะ
อืม พี่เป็นคนที่ให้กำลังใจเราจริงๆนะ
ขอบคุณนะคะ พี่เอ๋
ไพลืมมองว่านิ้วพี่กลมจริงรึเปล่า ฮ่าๆ
กลับบ้านละะ
ปิดด้วยแก้ว 555555555555
ปล. ดองไว้นานเกินไปปปปปปปปป
edit @ 2 May 2008 22:50:23 by paikochan
นี่พลุตอนงาน80ปีในหลวง เริ่ดค่ะ
นี่เมื่อตอนต้นปีไปเดินเล่นกันกะเอยและก้ออ้น
ไข่เจียวแม่ไพที่เลื่องลือ 555
แก้วคิวลีสส ชาติที่แล้วแกเป็นนักรบเผ่าอเมซอนป่าววะ55
ตู้เติมเงินมีดูดวงด้วย ตลกดี ชอบ^^
พี่ต้นน ปู่รหัส074 ที่รักกก~♥
